Comets On Fire - Avatar

Paranoia is an excessive anxiety or fear concerning one's own well-being which is considered irrational and excessive, perhaps to the point of being a psychosis.
(source: Wikipedia)

Η Sub Pop είναι εκπληκτικά πολυεπίπεδη εταιρία. Έχει υπάρξει ικανή να “ταΐσει” εφηβικά ξεσπάσματα (Nirvana, Soundgarden, Smashing Pumpkins), πειραματολάγνους indie τύπους (Sonic Youth, Sleater-Kinney, Death Cab For Cutie), φασαριόζους και βαβουριάρηδες (Godflesh, Earth), friends and NMEs, προσφέροντας μικρές επαναστάσεις γιά εκατομμύρια αυτοκατηγοριοποιημένους και μη μουσικόφιλους όπως κι αν έχουν φανταστεί τις ηχητικές τους εξεγέρσεις. Αυτή είναι άλλη μία εξ'αυτών.

Ο Ben Chasny δεν ανήκει στην ιστορία ακόμα. Είναι θέμα χρόνου όμως. Αυτό πιθανώς γίνεται πιό “γκέγκε” αν αναφερθούμε στον κύριο ως “Six Organs Of Admittance”, δηλαδή το προσωπικό του μουσικό όχημα (θεέ μου, λατρεύω τα κλισέ) μέσω του οποίου υπεύθυνα παραδίδει μαθήματα αποδόμησης και ανασύνθεσης της λεγόμενης φολκ μουσικής. Μόνος του. Και το κάνει καλά, απ'ότι καταλαβαίνετε. Γι'αυτό τον καπάρωσε και ο κ. David “είμαι-ο-καλύτερος-μουσικός-στον-κόσμο-αυτή-τη-στιγμή” Tibet γιά το δικό του αμάξι, το τριαξονικό Current 93 της Durtro. Και ίσως ο κ. Chasny να έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης γιά το αριστούργημα “Black Ships Ate The Sky”. Που δεν είναι καθόλου απίθανο. Και τον τιμά. Κάπου εδώ η αντικειμενικότητα έχει ήδη εγκαταλείψει το κτίριο, οπότε οφείλουμε να προχωρήσουμε στο παρασύνθημα.

Ο κ. Chasny συμμετέχει στην μπάντα που ευθύνεται γιά τον δίσκο που κοσμεί τον τίτλο. Αλλά δεν παίζει πολιτισμένο φολκ. Αντιθέτως, μιλάμε γιά μια κλινική περίπτωση παράνοιας και συσσωρευμένης οργής. Επικρατούσα θεωρία: Ο κ. Chasny έχει νευράκια και το'χει ρίξει στα κουμπιά. Πολλά νευράκια. Πολλά κουμπιά. Και εκεί που έσπαγε πιάτα και ντουλάπες, μια εξ'Ιαπωνίας ορμώμενη μούσα τον επισκέφθηκε. Και του έιπε “Σου πάει η Ιαπωνία και η Ιαπωνία παίζει έτσι. Χώσε”. Και έτσι λοιπόν, φτάνουμε να μιλάμε γιά το Avatar, τέταρτο δίσκο των κυρίων, με πατημένα γκάζια, απανώτες νευρώσεις, 70ς αποχρώσεις και Noise Rock μπογιατίσματα. Psychoμπίλια και ψυχεδέλειες σε 45 λεπτά τρεχούμενων μελωδιών και φρενιτικών ρυθμών. Μια σειρά ξεσπασμάτων και μια άλλη σειρά και άλλη μία. Μια ηχητική παγίδα, προσεκτικά στημένη. Και επικίνδυνη. Αλλά μπορείτε άφοβα να πέσετε. Ο κ. Chasny την άκουσε τη μούσα του και χώνει μέσα στη παγίδα. Και το έκανε στο παρελθόν και θα το ξανακάνει. Και όταν γίνει αυτό, πάλι εδώ θα είμαστε και θα συζητάμε ή γιά το σωστό και πρέπον folk ή και πάλι γιά το rock n roll του σήμερα.